Bezpieczeństwo płatności zbliżeniowych

Dla zbliżeniowych płatności Visa zastosowano wiele mechanizmów zabezpieczających przed ewentualnymi transakcjami oszukańczymi, zarówno na poziomie banku-wydawcy karty, jak i agenta rozliczeniowego.

Karta zbliżeniowa Visa w portfelu użytkownika pozostaje „bezczynna” – aktywuje się, tylko na krótką chwilę, wyłącznie na wyraźne polecenie czytnika zbliżeniowego spiętego z terminalem płatniczym – po tym, gdy sprzedawca wprowadził do terminala dane potrzebne do dokonania transakcji; również czytnik zbliżeniowy jest przez większość czasu nieaktywny. Po to, by czytnik „porozumiał się” z kartą zbliżeniową, musi ona być zbliżona do niego na bardzo małą odległość – nie więcej niż 5 cm, przy czym trzeba ją przytrzymać przy nim przez około pół sekundy.

Każdy bank wydający zbliżeniowe karty Visa ustala dla nich limit płatności zbliżeniowych. Każda transakcja, której wykonanie spowodowałoby przekroczenie tego limitu musi być dokonana w „standardowy” sposób, czyli przez włożenie karty do czytnika kart z mikroprocesorem i potwierdzenie kodem PIN lub podpisem – dopiero wtedy limit zostaje „wyzerowany”.

Innymi słowy: nie należy się obawiać, że korzystając ze zbliżeniowej karty Visa zapłacimy dwa razy za to samo lub przypadkowo zapłacimy za nie swoje zakupy. Nie ma także ryzyka „ściągnięcia” danych karty tylko dlatego, że przeszliśmy z nią obok zbliżeniowego czytnika. Z kolei limity ustalane przez bank-wydawcę karty powodują, że nie da się taką kartą płacić zbliżeniowo, bez podawania kodu PIN, w nieskończoność.

Warto pamiętać, że w przypadku utracenia karty zbliżeniowej należy niezwłocznie zastrzec ją w banku. Od tego momentu cała odpowiedzialność za ewentualne transakcje nieuprawnione spocznie właśnie na banku. Co więcej, nawet jeżeli nie zdążymy zastrzec karty to nasza odpowiedzialność za ewentualne transakcje nieuprawnione jest ustawowo ograniczona do równowartości 150 euro – a wiele banków obniża ten próg lub oferuje dodatkowe ubezpieczenia odpowiedzialności użytkownika karty.