Karta Visa z funkcją płatności zbliżeniowej ma taki sam wygląd, jak „standardowa” karta płatnicza z mikroprocesorem, natomiast dodatkowo znajduje się na niej (najczęściej na awersie) znak graficzny w postaci czterech rozchodzących się fal radiowych, który symbolizuje płatności zbliżeniowe. W samej karcie umieszczona jest antena, umożliwiająca bezpieczny dwukierunkowy przekaz instrukcji płatniczych do i z terminala płatniczego wyposażonego w czytnik zbliżeniowy.

Kart zbliżeniowych Visa możemy używać wszędzie tam, gdzie dotąd korzystaliśmy ze „standardowych” kart – czyli w terminalach POS, automatach samoobsługowych, bankomatach, a w przypadku niektórych kart również do płatności w Internecie. Dodatkowo, możemy nimi płacić także w sposób zbliżeniowy.

Jeżeli wartość transakcji nie przekracza 50 złotych, zbliżamy ją do specjalnie oznaczonego czytnika, na odległość maksymalnie do 5 cm. Sama płatność trwa krócej niż sekundę, a cała transakcja raptem kilka sekund – bez potrzeby podawania karty sprzedawcy, przeciągania karty przez czytnik, wprowadzania kodu PIN czy składania podpisu na wydruku.

Będziemy natomiast proszeni o włożenie karty do czytnika kart z mikroprocesorem lub podanie jej sprzedawcy, a następnie potwierdzenie transakcji kodem PIN przy płatnościach o większej wartości (powyżej 50 złotych) lub wtedy, gdy został przekroczony limit płatności zbliżeniowych, ustalony dla danej karty przez bank, który ją wydał.

Możliwość płacenia w sposób zbliżeniowy to dodatkowa funkcjonalność, która może być dodawana do kart Visa różnego rodzaju: debetowych, kredytowych czy przedpłaconych. Zbliżeniowa karta Visa nie musi zatem być dodatkową, kolejną kartą w portfelu – może zastąpić aktualnie stosowaną kartę, rozszerzając jej funkcjonalność. Użytkownik takiej karty ma więcej możliwości zapłacenia przy jej pomocy: zarówno w terminalach „standardowych” jak dotąd, jak i terminalach wyposażonych w czytniki zbliżeniowe.

Jak najbardziej; umieszczony w niej mikroprocesor wykorzystuje najwyższy poziom kryptografii i najnowsze rozwiązania technologiczne w zakresie ochrony przed ewentualnymi transakcjami oszukańczymi. Warto pamiętać, że przy płatności zbliżeniowej karta aktywuje się tylko na ułamek sekundy, na wyraźne polecenie terminala płatniczego i działa jedynie w bardzo niewielkiej odległości od czytnika (do 5 cm); nie jest możliwe przechwycenie informacji przekazywanych tą drogą.

Nie. Funkcja zbliżeniowa Visa jest dodawana do „standardowej” karty – debetowej, kredytowej, przedpłaconej – którą możemy płacić tak, jak każdą inną kartą. Natomiast płatności zbliżeniowe są możliwe jedynie w terminalach wyposażonych w odpowiednie czytniki obsługujące taką formę płatności.

Nie. 50 zł to limit dla pojedynczej transakcji realizowanej w trybie zbliżeniowym. Kartą z funkcją zbliżeniową możemy zapłacić w „standardowy” sposób do kwoty określonej w umowie z naszym bankiem-wydawcą karty, z uwzględnieniem limitów dziennych, czyli w przypadku kart debetowych – do limitu konta plus ew. dopuszczalnego zadłużenia/kredytu w rachunku, w przypadku kart kredytowych – do wysokości przyznanego limitu kredytowego, a w przypadku kart przedpłaconych – do wysokości środków dostępnych na rachunku karty.

Tak, błyskawiczne transakcje zbliżeniowe są możliwe (jednorazowo) do kwoty 50 zł. Dokonanie transakcji zbliżeniowej Visa do kwoty 50 zł nie wymaga podania kodu PIN; taka transakcja odbywa się błyskawicznie, w trybie off-line (czyli bez łączenia się z bankiem-wydawcą karty). Kartą Visa z funkcją zbliżeniową można płacić również na kwoty wyższe niż 50 zł – przy czym taka transakcja odbędzie się w „standardowy” sposób: kartę włożymy do czytnika kart z mikroprocesorem lub podamy ją sprzedawcy, a następnie wprowadzimy kod PIN lub złożymy podpis na wydruku z terminala.

Tak. Jednak ze względów bezpieczeństwa, po przekroczeniu ustalonej przez bank liczby i/lub wartości transakcji zbliżeniowych użytkownik karty z funkcją zbliżeniową zostanie poproszony o włożenie karty do czytnika kart z mikroprocesorem lub podanie jej sprzedawcy, a następnie zatwierdzenie transakcji kodem PIN lub podpisem. Jeżeli karty z funkcją zbliżeniową użyjemy do „standardowej” płatności (nie w trybie zbliżeniowym), to niezależnie od kwoty będziemy zawsze poproszeni o zatwierdzenie transakcji kodem PIN lub podpisem.

W każdym przypadku, gdy utracimy kartę, zarówno „standardową”, jak i zbliżeniową, można (i należy!) niezwłocznie ją zastrzec w banku; od tego momentu cała odpowiedzialność za ewentualne transakcje nieuprawnione spoczywa na banku-wydawcy karty. Warto też pamiętać, że nawet jeżeli nie zdążymy zastrzec karty to nasza odpowiedzialność za ewentualne transakcje nieuprawnione jest ustawowo ograniczona do równowartości 150 euro – a banki często obniżają tę kwotę lub oferują dodatkowe ubezpieczenia odpowiedzialności użytkownika karty. Ponadto, dla płatności zbliżeniowych Visa zastosowano wiele mechanizmów bezpieczeństwa, zarówno na poziomie banku-wydawcy karty, jak i agenta rozliczeniowego. Przykładowo, każdy bank wydający zbliżeniowe karty Visa ustala dla swoich kart łączny limit płatności zbliżeniowych – każda transakcja, której wykonanie spowodowałoby przekroczenie tego limitu musi być dokonana w „standardowy” sposób, czyli przez włożenie karty do czytnika z mikroprocesorem lub podanie jej sprzedawcy i zatwierdzenie transakcji kodem PIN lub podpisem.

Nie. Czytnik zbliżeniowy jest przez większość czasu nieaktywny, a aktywuje się – na krótką chwilę – tylko na wyraźne polecenie terminala płatniczego, gdy klient anonsuje chęć płatności zbliżeniowej, a sprzedawca wprowadzi do terminala kwotę konkretnej transakcji. Po to, by czytnik „porozumiał się” z kartą z funkcją zbliżeniową, musi ona być zbliżona do czytnika na bardzo małą odległość – nie więcej niż 5 cm, przy czym trzeba ją przytrzymać przy nim przez około pół sekundy. Dane karty nie mogą być przechwycone przypadkowo, albo tylko dlatego, że przeszliśmy z taką kartą obok czytnika.

Nie; karta Visa z funkcjonalnością zbliżeniową sama z siebie nie wysyła jakichkolwiek informacji; w portfelu użytkownika pozostaje „bezczynna”. Przy płatnościach zbliżeniowych, mikroprocesor na karcie aktywuje się na ułamek sekundy dopiero wtedy, gdy otrzyma wyraźny sygnał ze strony czytnika kart zbliżeniowych. Sam czytnik też pozostaje „bezczynny” – aktywuje się, na krótką chwilę, dopiero na polecenie terminala płatniczego po tym, gdy sprzedawca wprowadził kwotę konkretnej transakcji.

Nie; wszystkie terminale są tak oprogramowane (co potwierdzają odpowiednie testy i certyfikaty), by informacje z karty zostały odczytane tylko raz w trakcie transakcji, na zasadzie „w danym momencie – jedna transakcja jedną kartą”. Dodatkowym zabezpieczeniem jest to, że każda transakcja musi zostać zakończona lub anulowana, zanim będzie możliwe dokonanie kolejnej. Zatem nie ma możliwości wielokrotnego zapłacenia za te same zakupy.

Nie. Transakcja jest realizowana i możliwa na zasadzie „jeden czytnik – jedna karta”. Jeżeli czytnik zbliżeniowy odkryje więcej niż jedną kartę z funkcją zbliżeniową, transakcja nie zostanie zrealizowana, a klient zostanie poproszony o zbliżenie tej karty, którą chce zapłacić.

Nie. Karty zbliżeniowe są urządzeniami pasywnymi – same z siebie nie emitują fal radiowych i nie zakłócają się nawzajem.